Kinderen krijgen is misschien wel het mooiste wat je in een mensenleven kunt meemaken, die onvoorwaardelijke liefde is zo bijzonder en groots. Maar als je kinderen hebt zul je vast ook herkennen dat ik ze soms ook achter het behang kan plakken. Jaren geleden las ik een blog van een lotgenoot over de heldenstatus die haar overleden kindje van haar had gekregen, destijds begreep ik het niet helemaal. Nu jaren later snap ik het, het overleden kindje kan niks ''verkeerd'' doen du

Recent las ik een artikel over microchimerisme. ''Je draagt als mama het kind dat je verloren hebt nog bij je. Mijn aandacht was meteen getrokken want ik voel dat ze altijd bij me is, maar dit wetenschappelijk onderzoek toont aan dat er nog steeds cellen van Romée in mijn bloed zitten. Van al mijn dochters logischerwijs maar weten dat Romée nog in mijn lichaam leeft is zo dierbaar. Het biedt troost en heling.

Afgelopen week was de BLAW ''Baby Loss Awareness Week'' een week waarin aandacht gevraagd wordt voor babysterfte. Dit jaar koos ik ervoor om mee te doen aan de Loop voor Nova, 7 dagen lang liep ik met een voor mij belangrijk persoon een mooi rondje over de stadswallen in Gorinchem om geld in te zamelen voor Steunpunt Nova. Iedere avond kwam ik met mijn gezelschap langs de verloskundige praktijk die Cas en ik ook dit jaar weer mochten verlichten. Het was een ontzettend emotion

Deze blog staat al 4 jaar in mijn notities, ik kon de woorden steeds niet vinden om het goed uit te leggen. Vandaag las ik het boek “de...

Je weet nooit hoe goed je het had totdat het weg is.. Al 5 jaar lang heb ik af en aan verschillende soorten therapie gevolgd, EMDR, IEMT,...

Al een tijdje loop ik met deze blog in mijn hoofd rond, maar telkens twijfel ik of ik het wel moet delen. Gisteren was ik op een...

Ik volg een hoop rouwplatforms op sociale media, één daarvan is Rouwkost . Geregeld stellen ze een vraag aan ouders online, laatst was...

Er zijn verschillende theorieën over hoeveel rouwfases er bestaan, maar de laatste fase gaat altijd over ''herstel'' en aanpassen....

Met Pasen kwam er een moeder van school naar me toe, ze vroeg om hulp. Ze vertelde me dat er een stel in Spijk was dat recent hun dochter...

Ik ben altijd een avontuurlijk type geweest, ik houd van reizen, nieuwe ervaringen opdoen en ontdekken. Ik zal ook niet snel een...

Sinds het verlies van Romée voel ik me nog meer begaan met anderen. Ik ben van nature al wel empathisch en attent maar sinds het verlies...

Laatst las ik een interview in het NEL magazine (never ending love). Ik werd geraakt door het interview, het ging om een lesbisch stel...

Afgelopen vrijdag bracht ik Isabella naar school, eenmaal bij de klas merkte ik op dat de kinderen niet met gym tas naar beneden gingen...

We zijn begonnen met het opruimen, weggeven en verkopen van de babyspullen. Een lastige stap en ook erg emotioneel. Er waren een aantal...

Deze week stuurde een lotgenoot in een groep waar ik in zit het volgende: Het is inmiddels 5 jaar geleden dat mijn zoontje overleed maar...

Al eerder sprak ik van het belang om de juiste therapeut te vinden. Iemand die bij je past. Mijn eerste therapeut was onsympathiek, hard...

Toen Lorèn geboren werd was ik vrij stellig dat ik niet nog een zwangerschap aan zou durven. Toen ze ouder werd begon ik toch weer te...

Ik probeer altijd zo min mogelijk te kijken naar toen en waar ik vandaan kom maar vooral naar waar ik naartoe wil. Met toen bedoel ik...

De voornaamste reden dat ik me zo actief inzet om de zorg en ondersteuning in de ziekenhuizen te verbeteren is omdat ik mezelf zo alleen...

Ieder jaar wordt de BLAW afgesloten met de Wave of light. Om 19.00 lokale tijd steken ouders (naasten, familie en vrienden) van kindjes...